فقط یک لحظه به این موضوع با دقت فکر کنین...

دوستای عزیزم سلام واقعا از اینکه ناراحتتون کردم متاسفم هدف از ایجاد این وبلاگ از ابتدا آگاه کردن وایجاد تغییر بود هدف حرکت کردن بود نه راکد موندن و گندیدن من دوره ی وحشتناک وغیر قابل جبرانی رو گذرونم و واسش بهای سنگینی دادم حرف من اینه اگه واقعا میتونید تغییری ایجاد کنید آروم نشینید چون اینجور اتفاقا غیرقابل پیش بینیه و ممکنه واسه ی هر کسی پیش بیاد واقعا اگر ما حرکتی نکنیم آینده ایی وجود داره که به خاطرش ادامه بدیم من بعد از این ماجرا اومدم شکایت کنم ولی گفتن فایده نداره چون همه مشکلات رو به نارس بودن بچه ربط میدن چون اونکسی که طرف حساب من بود سمت مهمی توی استانمون داره و هیچ نتیجه ایی نداره با صدا و سیما مطرح کردم گفتن قابل پیگیری نیست چون همه از همکاراشون حمایت میکنن کسی به خاطر یه بچه همکارشو خراب نمیکنه مثل مورد دختر من زیاد اتفاق میفته درسته انسان جایز الخطاست...

 ولی...

 آیا واقعا هر اشتباهی رو میشه بخشید؟؟

(این مطلب در پاسخ به نظر بعضی از دوستان نوشته شده که فکر میکنن من نشستم و منتظرم که بمیرم و برم پیش دخترم در حالی که اگه یکم دیدشونو بازتر کنن میبینن من فقط دارم آخرین امیدمو امتحان میکنم شاید یک نفر فقط یک نفر پیدا بشه که بتونه کمک کنه و تغییری ایجاد کنیم)